Irene-project
In centraal Mongolië, in het dorp Bulgan wordt een lokaal ziekenhuis ingericht. De materniteit krijgt nieuw materieel met € 1890 van Irene.
Het is belangrijk om ook de ziekenhuizen op het platteland te ondersteunen, zodat ook de nomaden uit de provincies er gezondheidszorg kunnen krijgen en niet naar de hoofdstad moeten reizen.
Momenteel is de winter reeds ingetreden in Mongolië en is het moeilijk om foto's te ontvangen. We zetten beelden online als ze ons bereiken.
Geboorte Irene
Hallo,
Ik ben Irene, geboren op 7-9-2011 en mijn ouders hebben beslist dat de helft van mijn geboortegeschenkjes naar vzw AndA gaat.
Alvast bedankt!
Verslag Mongoliëreis - 3 juli tot 24 juli 2011
De genadeloze Gobizon
Genadeloos straalde de woestijnzon aan de staalblauwe hemel. Haar stralen priemden meedogenloos op onze niet beschermde lichaamsdelen en lieten de lucht lichtjes trillen. Schapen en geiten zochten naar verkoeling onder het busje, de nomadenfamilie kwam hun tent niet uit en onze chauffeurs waren in geen velden of wegen te bespeuren. Het was nauwelijks één uur in de namiddag, dus nog vijf uren moesten we het uithouden in de verzengende hitte… Opeens komt onze gids binnen in de ger (Mongoolse tent) waar wij rusten: “Do you want to swim? There’s a river here!” Een rivier in de woestijn? Ongelofelijk! Even vergeten we de ondraaglijke hitte, pakken gezwind onze handdoeken en vatten de speurtocht naar de rivier aan! Koel water, dat zal deugd doen! Een uur later dwalen we nog steeds door de steppe. “Gol chaan bain we (waar is de rivier)?” Steeds worden we verder doorverwezen, tot we opeens de vallei zien waar de rivier zou stromen. ‘Zou’ stromen, want na afdaling, vinden we sporen van wat ooit een rivier was, maar het beloofde water is er nog steeds niet… Er zit voor ons niets anders op dan de uitgedroogde bedding te volgen, want we willen de rivier koste wat kost vinden… En vinden doen we na nog een half uur de bedding af te wandelen… een miezerig stroompje vloeit langs de bodem, amper enkele centimeters diep. Was dit ooit de machtige rivier die door dit prachtige landschap vloeide?
Het antwoord hadden we reeds kunnen vermoeden… global warming, de opwarming van de aarde die in Mongolië de afgelopen jaren lelijk heeft huisgehouden… Honderden rivieren zijn de afgelopen jaren al volledig opgedroogd of bijna verdwenen, waardoor mens en dier het steeds moeilijker krijgen in de Gobi woestijn… Voor sommigen is de opwarming van de aarde – helaas – meer dan droge theorie… Misschien ook een thema waar we met AndA iets moeten aan doen?
Onze reis praktisch
Deze zomer bezochten we met onze VZW voor de vierde keer Mongolië. We waren al eerder in dit prachtige land in 2005, 2007 en 2009, dus om de twee jaar sinds 2005. Met onze VZW proberen we om de twee jaar naar Mongolië te gaan en kondigen die reis dan ook al een jaar op voorhand aan. Opnieuw konden we er in slagen een groep samen te stellen en hadden we als voornaamste doel onze projecten te bezoeken maar ook te genieten van het prachtige landschap. Het tienkoppig reisgezelschap was zeer divers en er waren weinig mensen met ervaring in kampen met kinderen met een mentale handicap. Hierdoor kozen we er deze keer dan ook voor om geen kamp te doen met de Special Children van Shargat (het ziekenhuis in Ulaan Baatar voor psychische en mentale handicaps) en het Rainbow Center (dagcentrum voor kinderen met een mentale handicap, eveneens in UB). Net zoals vroeger was de organisator van de reis AATM (Active Adventure Tours Mongolia), met wie we ondertussen goede vrienden geworden zijn. In Ulaan Baatar konden we zoals steeds overnachten in het Rainbow Center van de ICM-sisters naast het Vatican Building.
De focus van de reis lag deze keer – zoals u misschien op basis van de inleiding kon vermoeden – een beetje anders. Meer toerisme en meer nadruk op het opvolgen van de projecten. Bovendien wilden we dit jaar een stuk van Mongolië bezoeken dat we nog nooit eerder bezocht hadden: de Gobi woestijn.
Projecten in samenwerking met AATM
Aangezien we zelf niet van Mongolië afkomstig zijn, opteren we ervoor om samen te werken met mensen die het land beter dan ons kennen, dus de inwoners zelf. Maar ook dat is niet evident, want het is makkelijker om te werken met betrouwbare partners. Die vonden we al in 2005 bij Gantemur Damba (Ganaa) en Altanbagana Deleg (Baganaa), beiden werkzaam bij AATM. We vragen hen waar er precies nood aan is in hun land, zodat zij de projecten voorstellen die wij kunnen ondersteunen. Bovendien willen we met onze VZW ons vooral focussen op projecten rond onderwijs en opvoeding van kinderen en of jongeren.
Voor ons past het project ‘Nomad Library’ dan ook perfect binnen onze doelstellingen. Gana en Baganaa merkten bij ons op dat er meer en meer nomaden wegvluchten van het platteland omdat er toch niets te beleven valt. Voor goede ziekenhuizen, werk, onderwijs, maar ook plezier trekken mensen dan ook naar Ulaan Baatar. Dit heeft als gevolg dat de werkloosheid er jaar na jaar toeneemt, wat resulteert in meer criminaliteit, vervuiling,… We proberen dan ook met onze VZW om het platteland aantrekkelijker te maken voor nomaden, door er ook interessante mogelijkheden aan te bieden voor o.a. jongeren en kinderen. Eén van die elementen is de mobiele bibliotheek. Samen met onze Mongoolse partners kochten we honderden Mongoolse en Engelse boeken aan die op het platteland kunnen ontleend worden in een mobiele bibliotheek.
VZW AndA – die voor dit project al heel veel steun gekregen heeft van de bibliotheek van Brakel – betaalt de wedde van de bibliothecaris en doet jaarlijks aankopen van nieuwe boeken.
Deze zomer kregen we de kans om de bibliotheek opnieuw te bezoeken en konden we horen dat dit project nog steeds een groot succes is. De bibliotheek stond in het dorpje Gurvan Bulag, een klein dorp gelegen midden in de onmetelijke steppe. We waren erg blij om opnieuw te kunnen praten met Galbatran, de enthousiaste verantwoordelijke van dit project. Gestimuleerd door het succes van dit project, denkt men er aan om in de toekomst nog meer dergelijke bibliotheken in te richten op het platteland.
Het verblijf in Gurvan Bulag was trouwens fantastisch: we konden er paardrijden, boogschieten en worstelen, kortom de drie traditionele sporten van de Naadam beoefenen!
We startten echter ook met een nieuw project dit jaar: de bouw van een opleidingscentrum voor nomaden in de streek van Uglugch (Khentii provincie). Hoe kan je het voor nomaden economisch interessant maken om niet naar de stad te trekken? Door te zorgen voor waardevolle alternatieven, o.a. toerisme en kleine lokale industrie. Zo kwam er in Uglugch niet alleen een toeristenkamp, maar ook een opleidingscentrum voor de nomadenbevolking die daar in de streek leeft. Met de steun van AndA en het Brugs Fonds zorgden we voor twee opleidingscentra: een gebouw waar vrouwen traditionele vilt-weef-en naaitechnieken kunnen aanleren en één gebouw waar melkproducten vervaardigd worden. Door de opleidingscentra wordt kennis van vroeger in stand gehouden én kunnen de producten ook verkocht worden. Zo krijgen we enerzijds kledij, pantoffels, vilten speelgoed, borduurwerk,… en anderzijds aruul (gedroogde melk), yoghurt, …
Met een plechtige ceremonie (een mini Naadam) werden beide gebouwen officieel geopend en konden we zelf proeven van de melkproducten! Onze groep kocht ook gretig de naaiwerkjes en zorgden voor een eerste succesvolle verkoop!
Het is de bedoeling dat in beide opleidingscentra nog meer vaardigheden van nomaden zouden aangeleerd worden, van generatie op generatie en van dorp tot dorp. Daarnaast hopen we dat in Uglugch ook tradities, folklore en ecologische waarden in de toekomst zullen worden meegegeven!
Wij waren alvast diep onder de indruk!
Bijna vergeten we nog een ander project van AATM, de zogenaamde Labour Foundation. Her en der verspreid in Mongolië liggen kleine fabriekjes waar alleenstaande vrouwen en personen met een handicap eenvoudig naaiwerk doen om dit te verkopen aan toeristen. In 2006 kochten we met de steun van Khadag, onder leiding van Daniel Rooijackers, een tent waar deze mensen hun activiteiten konden uitvoeren. Omdat het contact met Khadag wat verwaterde verloren we dit project van AATM wat uit het oog en deden ook geen grote uitgaven meer. Wat we wel deden was de winkels van de Labour Foundation bij elk van onze reizen bezoeken om er onze Mongolië-reizigers diep in hun buidel te laten tasten. Zeg nu zelf: én mooie souvenirs kopen én een goed doel steunen, is dat niet prachtig? Met onze ganse groep kochten we onderweg naar Erdene Zuu (het klooster in Kharakhorum) genoeg om de wedde van een van de leden van de Labour Foundation te betalen!
Projecten met Gaby Bamana (Mongolian Tea Foundation)
Sinds vorig jaar steunen we ook de projecten van Gaby Bamana, die er verantwoordelijk is voor de Mongolian Tea Foundation. Zijn organisatie zet zich vooral in voor het behoud van lokale tradities, waarbij onderwijs een grote rol speelt. Via Paul Van Wouwe, Ereconsul van Mongolië in België, kwamen we in contact met Gaby die ons informeerde over het gebrek aan goede leerkrachten in het klooster van Amarsbayangalant. Met onze VZW beslisten wij dan ook om de wedde van een leerkracht die verbonden is aan het klooster te betalen. We betaalden de wedde voor het eerst in 2010 en konden dit opnieuw doen deze zomer.
Bert Gevaert en Sam Rosseel maakten in Amarsbayangalant kennis met de leerkracht en overhandigden het geld over aan Muugi, de manager van de Tea Foundation. Het was een aangename kennismaking met deze enthousiaste mensen en we hopen hen ook in de toekomst te kunnen ontmoeten!
Ondersteuning van kinderen met een mentale handicap
Ons Mongoliëverhaal begon allemaal in 2002, toen we voor het eerst kennis maakten met zuster Lieve Stragier, lid van de Orde van de Jacht te Heverlee (ICM-sisters). Deze Wevelgemse zuster was al in de jaren ’90 actief in Mongolië en ondersteunde er de talrijke straatkinderen van Ulaan Baatar. Geleidelijk aan verschoof haar focus naar de opvang van kinderen met een mentale handicap, een zorg die tot op dat moment ongekend was in Mongolië. Toen we in 2005 voor het eerst in Mongolië waren, organiseerden we in de stijl van de vereniging Bloemenstad (Broeders van Liefde) een kamp met deze zogenaamde ‘special children’. Het was een unieke ervaring om nooit te vergeten. In die tijd was het zo dat zuster Lieve ondersteund werd door het Sint-Lodewijkscollege, dat jaarlijks het salaris betaalde van enkele opvoedsters voor de kinderen. Maar omdat schoolprojecten maximum 5 jaar duren op het Sint-Lodewijkscollege, beslisten we met enkele enthousiastelingen al in 2005 om een VZW op te richten. Onze bedoeling was om zuster Lieve te blijven ondersteunen. Ondertussen heeft zuster Lieve een verantwoordelijke functie in Rome gekregen, waar ze de internationale ontwikkelingsprojecten moet opvolgen. Haar taak in Mongolië is over genomen door andere enthousiaste zusters en wij hebben sinds 2006 jaarlijks de wedde betaald van één opvoedster.
Zoals gezegd kon het kamp met de special children niet doorgaan, maar toch beslisten we om naar het ziekenhuis van Shargat te gaan. Het was voor velen in onze groep een ontluisterende ervaring. Ondanks de goede zorgen die de verpleegsters voor de kinderen hebben, is het toch even slikken om enkele krijsende kinderen in de instelling te zien. Bepaalde kinderen zijn zo ingezwachteld zodat ze zichzelf niet kunnen slaan, anderen zoeken constant contact in een taal die we niet begrijpen… Het gebouw is aan de buitenkant erg grijs en grauw, er is nauwelijks groen aanwezig en het geheel biedt een troosteloze aanblik. Toch zetten de verpleegsters zich goed in en proberen te roeien met de riemen die ze hebben.
We hoorden dat enkele van de kinderen waar we in 2009 mee op kamp geweest waren ondertussen gestorven waren…
Positief is echter dat we zien dat het ziekenhuis ook inspanning levert voor psychiatrische patiënten die aan de beterhand zijn én personen met een lichte mentale handicap. Zo zagen we Otcho, die al drie keer met ons op kamp geweest was, een eigen ger had waar hij zelf kookte. Het was een erg blij weerzien, bijna ontroerend zelfs.
Een ander weerzien hadden we met de leerkrachten waar we drie jaar mee op kamp geweest waren. Helaas kon één van hen niet aanwezig zijn, maar met de overige zes spraken we af in een Chinees restaurant waar we hen op kosten van onze groep trakteerden. Zo hadden we een ruime drie uur de tijd om bij te praten en te horen hoe zij het stelden op hun werk. Ze waren nog steeds enthousiast over het omgaan met de kinderen en hadden ook het gevoel dat ze meer gewaardeerd werden dan vroeger. Het taboe dat vroeger rustte op ‘gehandicapten’ lijkt geleidelijk te verdwijnen en maakt meer en meer plaats voor medelijden en appreciatie voor mensen die zich voor personen met een handicap willen inzetten. De leerkrachten durfden ook al meer met de kinderen op straat te komen, zonder angst te hebben uitgelachen te worden. Meer ouders stuurden hun mentaal gehandicapte kinderen ook naar het dagcentrum, terwijl minder kinderen achtergelaten werden in een instelling (zoals Shargat) omwille van hun handicap. Van sommige kinderen dook zelfs na jaren weer familie op om hen uit de instelling te halen!
We betreurden het wel dat het kamp dat we drie jaar georganiseerd hadden in 2011 niet was doorgegaan. En wij die nog zo gehoopt hadden dat de jongeren van het dorpje Showoo, waar de zusters goede banden mee hebben, het kamp van ons gingen overnemen… Nu… in de toekomst is dit misschien opnieuw mogelijk?
Maar Mongolië is meer dan onze projecten…
Wie ons ganse verslag gelezen heeft (proficiat, u bent een volhouder), denkt misschien dat wij alleen maar naar Mongolië gaan om er projecten te ondersteunen. Dat is inderdaad onze voornaamste doelstelling, maar toch proberen we zoveel mogelijk te genieten van al het moois dat Mongolië de toerist te bieden heeft: paardrijden over de wijdse steppe, vodka drinken bij kaarslicht in een gezellige ger, het prachtige landschap keer op keer vol verbazing bewonderen, langzaam in slaap vallen op de rug van je kameel, heerlijk genieten van Mongoolse Barbecue, ontspannen praten met nomaden op de rug van je paard, aandachtig luisteren naar de boeiende verhalen van onze gids,…
Mongol Uls masj ich goi baina! Daraa Ulzii (Mongolië is ongelofelijk mooi, tot later!)
Met enthousiasme geschreven door Bert Gevaert.
Goedkeuring nieuw project door Brugs Fonds
We kregen een positief advies voor een nieuw project in Mongolië. In de omgeving van Terelj zullen we een opleidingscentrum bouwen voor buurtbewoners. Men zal er opleidingen geven zoals houtbewerking, vilten, natuureducatie,...
In de zomer bezoeken we het dorp samen met onze plaatselijke NGO AATM. Een jaar later zal het centrum operationeel zijn.
We kregen 4000 euro van het Brugs Fonds! Waarvoor dank!!
Aftellen naar onze Mongoliëreis
We tellen af naar onze Mongoliëreis 2011.
Met een gevarieerde groep van 10 personen bezoeken we Ulaan Baatar en de Gobi-woestijn.
We vertrekken op zondag 3 juli 2011.
Zalige Kerst en een gelukkig 2011!
We danken al onze leden voor de maandelijkse steun!
We hopen op nog meer sponsors zodat we jaarlijks 10.000 euro kunnen doneren.
Nieuwjaarsbrief Lieve Stragier
Zuster Lieve Stragier, onze W-Vlaamse steun en toeverlaat in Ulaan Baatar, is voor onbepaalde periode verhuisd naar Rome.
Gelukkig kennen we de andere zusters in Ulaan Baatar ook al van vorige reizen en blijven we contact houden.
We laten je delen in de kerstgedachten van Lieve:
Bib van Brakel sponsort onze mobiele bib
De bibliotheek laat weten dat er 1196 afgevoerde boeken, 261 cd's en 56 dvd's verkocht zijn aan lezers, goed voor een totaal van 971 euro!
Dit geld zal gestort worden op rekening van onze mobiele bibliotheek in Mongolië. Hiermee zullen nieuwe boeken aangeschaft worden en kan de wedde betaald worden van de 2 medewerkers.
Fototentoonstelling in Gent
01/10/2010 - 28/10/2010
De Centrale, Graankindersstraat 2, 9000 Gent
Gezichten uit mongolie
Laurent D'Alvise is geboren in 1973. Hij bezocht onlangs het uitgestrekte Mongolië. De rode draad doorheen zijn fotografie is het delen van emoties. Via fotografie wil hij een boodschap uitdragen over het leven in harmonie met de Mensheid.
Nomaden in Mongolië leven in de tradities van hun voorouders in perfecte harmonie met de natuur en de omgeving. Ver weg van de discussies over de opwarming van de aarde, de uitputting van de fossiele brandstoffen, de overproductie of de
exploitatie van natuurlijke bronnen, leven de steppevolkeren van Mongolië op het ritme van de seizoenen. Een leefwijze die bijdraagt tot duurzame ontwikkeling.
Laurent D'Alvise wil door zijn beelden een getuigenis geven van het leven van vrouwen en mannen waarmee hij samenleefde in een woontent (Ger) en waarmee hij vriendschap en emoties heeft gedeeld doorheen hun eenvoudig bestaan, met respect voor mens, dier en natuur.
De emotie van hun blikken en hun gezangen geven stille diepte aan de beelden die hij heeft gemaakt, en die een erkenning zijn van een andere Mensheid.
Co-organisatie vzw t Vlot
http://www.neverstopexploring.be
23-10-2010: Mongoolse avond in Menen
19u: gedocumenteerde lezing: "Mongolië tussen stad en steppe" door Paul Van Wouwe.
20u15: Mongools concert door Sedaa (Theaterzaal)
tickets: 10 euro
www.ccdesteiger.be
Mongoolse rookgewoontes in tabaksmuseum in Wervik
van 8 tot 31 oktober 2010: in Wervik
De getoonde collectievoorwerpen komen uit private collecties en uit een aantal Mongoolse musea waaronder het Fine Arts Zanabazar Museum van Ulanbaatar. Het is de bedoeling om één aspect in het daglicht te stellen : de eeuwenoude rooktradities die in Mongolië vooral een teken van gastvrijheid willen zijn. Vanaf de 17de eeuw wordt er tabak gerookt of gesnoven in Mongolië. Dat tabak nog altijd een belangrijk rol speelt in het Mongoolse levenspatroon wordt passend geïllustreerd aan de hand van de accessoires van de Mongoolse man.
Voorbeelden van messensets en Mongoolse pijpen met opbergzakken en pijpenkuisers worden tentoongesteld. Maar de nadruk ligt evenwel op het snuifgebeuren. De Mongoolse snuifflesjes kregen stilaan een eigen design en kenden een eigen ritueel gebruik. De uitwisseling van de snuiffles was en is nog altijd één van de meest belangrijke uitingen van de traditionele verwelkoming. De Mongolen hebben de gewoonte om hun snuifflesje uit te wisselen als een uiting van begroeting. Zeer opvallend zijn de speciale zakken in zijde en katoen waarin snuifflesjes, pijpen en tabak worden bewaard.
tabaksmuseum@werkvik.be of 056-31.49.29
Muziekoptreden van Jamuuh in Evergem
Op zondag 19 september trad de Mongoolse groep "Jamuuh" op tijdens het wereldfeest in Evergem-Wippelgem.
Het was een sfeervol optreden met verschillende instrumenten. In de late namiddag was er ook traditionele dans met Tsam-maskers.
Verhitte Ministerraad
Het ging er bijzonder heet aan toe op de ministerraad van Mongolië. Niet dat er zo heftig werd gediscussieerd; het was de locatie die voor de hoge temperaturen zorgde. Om de wereldwijde klimaatsverandering aan te klagen, hield de regering van Mongolië eind augustus een kabinetsraad in de Gobiwoestijn. De voorbije maanden is er bijzonder weinig neerslag gevallen in de regio. Rivieren en bronnen zijn opgedroogd, een vijfde van het vee is door die droogte omgekomen. ‘Vijf jaar geleden kon je op deze plaats aan landbouw doen en verbouwden we groenten en fruit. En kijk nu: deze vallei is helemaal verzand, elk jaar wordt het erger,’ sprak één van de aanwezigen. Mongolië is niet het eerste land dat met een bijzondere ministerraad aandacht vraagt voor de opwarming van de aarde. In december trok de Nepalese regering naar de smeltende gletsjers aan Mount Everest. De Maldiven hielden zelfs een meeting onder water om de stijging van het zeewaterpeil aan te klagen.
Tekst: De Standaard / Foto: Xinhua/Reuters
Wereldbeker Judo in UB
Catherine Jacques heeft zondag 25-7-2010 goud veroverd in de klasse -78 kg op de Wereldbeker judo in het Mongoolse Ulaanbaatar. In de finale versloeg ze, met ippon na 2:18, de 24-jarige Zuid-Koreaanse Jung Gyeong-Mi, die zowel op het WK 2007 als op de Olympische Spelen van 2008 in Peking brons pakte.
De 30-jarige Jacques, die dit seizoen geblesseerd moest forfait geven voor het EK, zette op weg naar de finale met ippon de Mongoolse Dulmaa Yadmaa en de Kazachse Galiya Ulmentayeva opzij.
Een Wereldbeker is de laagste toernooicategorie die meetelt voor de wereldranking.
Bron: www.destandaard.be
Cultuurdag over Mongolië in Antwerpen
We bezochten de cultuurdag in Antwerpen. Het feest ging op een andere plaats door en het uurschema werd Mongools geïnterpreteerd. Maar er was veel volk en ambiance! We zagen enkele Mongoolse en Vlaamse bekenden!
15 MEI 2010
C.C. TER SCHELDE
FROMENTINSTRAAT 4
2050 ANTWERPEN-LO
11.00 Openingsplechtigheid
11.15 Muziek Morin Khuur (paardenviool)
11.30 Wedstrijd shagai – eerste deel
12.30 Woordenoorlog (Dairaltsaa)
13.00 Maaltijd (horhog, buuz, huushuur, soep)
14.00 Worstelwedstrijd (16)
15.30 Wedstrijd snel spreken (Turgen helleg) en lang spreken (Tsagaan lonkh)
16.30 Wedstrijd shagai – tweede deel
17.30 Modeshow met Nationale kleren.
18.30 Zingen
19.00 Prijsuitreiking
19.30 Muziek, dans en poezie
23.00 Einde
Er zijn standen met vilt, airig, boeken, kalligrafie. Er zijn demonstraties van schilderen, papierknippen en kalligrafie. Iedereen welkom!
Nieuwe film over West-Mongolië
The eagle hunter's son
René Bo Hansen - Zweden - 2009 - 87 min
Asilbek Badelkhan, Serikbai Khulan, Bazarbai Matei,Mardan Matei
De 12 jaar oude Bazarbai, een nomadenjongen in West Mongolië, is voorbestemd om zijn vader op te volgen als adelaarsjager: een 4000 jaar oude nomadentraditie. Bazarbai denkt daar anders over. Hij loopt weg en gaat op zoek naar zijn oudere broer, die hun geboortestreek heeft verlaten om elders een bestaan op te bouwen. De adelaar die aan zijn zorgen is toevertrouwd, gaat mee en blijkt een onmisbare metgezel te zijn. Langzaam dringt de ware betekenis van de traditie ook tot Bazarbai door; een groot respect voor de natuur, vriendschap en loyaliteit. Na een spannende tocht vol ontberingen komt Bazarbai aan in Ulan Bator, de stad van zijn dromen. Hier wachten hem nieuwe uitdagingen en dan moet hij zijn broer nog vinden.
http://www.youtube.com/watch?v=UWAywcgwfuM
Lentenieuws van Lieve Stragier uit UB
I.v.m. de werking van het Regenboogcentrum:
We hebben juist een doorlichting van de officiele instanties achter de rug en krijgen onze speciale vergunning voor het dagcentrum! Ze zijn wel heel strict hoor...
Voor het moment zijn opvoedster Elena en Amraa in zwangerschapsverlof. Elena heeft een tweede dochtertje en komt in september terug werken.Amraa is een maand geleden bevallen van een dochtertje en zal nu ook een hele tijd zwangerschapsverlof nemen.
Verder hebben we Od, Urangoo, Chintogtog en Alimaa (die eigenlijk sociaal werkster is). Dan nog Pujee, de kokkin, die nu ook wat bijspringt in de klassen. Want we hebben geen vervangsters genomen voor de twee die in verlof zijn. We proberen het zo te regelen, dan hebben we geen extra kosten voor leerkrachten die erbij komen.
De basislonen per maand voor dit jaar:
Leerkracht 1: 244,377 T (133 Euro)
Leerkracht 2: 292,290 T (159 Euro)
Leerkracht 3: 313,941 T (171 Euro)
Leerkracht 4: 285,674 T (156 Euro)
Leerkracht 5: 354,236 T (193 Euro)
We houden rekening met het aantal jaren ze bij ons werken en ook met hun diploma, vandaar het verschil. Ze worden wel 14 maanden uitbetaald (een extra maand voor Tsagaan sar en voor Naadam). Op deze bedragen moeten wij als organisatie ook 11% betalen aan de sociale zekerheid.
I.v.m. het gebouw:
De bijdrage voor herstelwerken zal heel welkom zijn. We voorzien het volgende:
-vernieuwing van de verwarmings- en waterbuizen van de stadsaansluiting tot binnen het gebouw. Dat stond verleden jaar al op het programma maar bij gebrek aan sponsoring werd het uitgesteld.
-vernieuwing van de waterleiding in het gebouw. Vanwege de slechte kwaliteit van het water en de kwaliteit van de buizen die kapot zijn na ongeveer 15 jaar (het gebouw werd gebouwd in 1994).
-vernieuwing van de elektrische leidingen. De aansluiting van buitenuit werd reeds hersteld, maar ook binnenin moet er dringend iets gedaan worden aan de bedrading.
-vorige week hadden we problemen met de afvoerbuizen. We hebben ondertussen de afvoer van de toiletten van Rainbow naar de algemene afvoer in de basement moeten vernieuwen. Totaal geblokkeerd...
Ik probeer te zien om wat foto's te nemen!
Kinderen lezen voor Kinderen
De kinderen in de bibliotheek van Brakel hebben in maart 2010 1640 boeken ontleend, aan 20 cent per boek. Dit komt samen op 328 euro, bestemd voor de Mobiele Bibliotheek in Mongolië.
Dit initiatief kadert in de jeugdboekenweek met het thema "recht op boeken". De Brakelse bib stimuleert jonge lezers om extra boeken te lezen. Dit jaar dachten ze eraan om per uitgeleend boek een bedrag te sponsoren voor Mongolië.
Met dit geld zullen nieuwe boeken aangekocht worden voor de rondtrekkende bibliotheek.
Dank aan de jonge lezertjes!
Tim en Wim rijden naar Mongolië!
Bruggeling Tim Vanhooren en Wim Defraeye vertrekken op 5 april 2010 voor een 8 maanden durende reis naar het Oosten. Ze reizen via via het Balkan-schiereiland naar Turkije, doorheen de Kaukasus, over de Kaspische zee naar Centraal-Azië, tot in Mongolië, en weer terug door Siberië en Scandinavië.
Traject:
Ze zullen 24 landen doorkruisen in 8 maanden en schatten zo’n 35.000 kilometer te zullen afleggen. Ze vertrekken ongeveer op zeeniveau en rijden tot zo’n 4.655m hoogte.
België, 5 april 2010 » Duitsland » Oostenrijk » Italië » Slovenië » Kroatië » Bosnië & Herzegovina » Montenegro » Servië » Albanië » Macedonië » Griekenland » Turkije » Georgië » Azerbeidzjan » Turkmenistan » Oezbekistan » Tadzjikistan » Kirgizië » Kazachstan » Rusland » Mongolië » Rusland » Finland » Noorwegen » Zweden » Denemarken » Duitsland » België, 31 november 2010
Het verste punt is Mongolië. We duimen dat ze er geraken met hun 27-jaar oud busje!
Je kan al hun avonturen volgen op hun blog.
Hierbij het artikel uit het Nieuwsblad van 6 april ll..
Winternieuws van Lieve Stragier uit UB
Winter in Mongolie
Het is een lastige winter voor Mongolie. Momenteel heerst er wat men in Mongolie noemt “dzud”. Het is een natuurramp die het gevolg is van een samenloop van verschillende factoren. Eerst en vooral was er een droge zomer, zodat niet genoeg gras en voedsel voor de dieren kon opgeslagen worden voor de winter. Die zomer werd gevolgd door een winter met extreem koude temperaturen (op vele plaatsen – 40 graden C gedurende de nacht) en met overvloedige sneeuw en hevige sneeuwstormen. Vele plattelandsdorpen zijn door de sneeuw afgesloten van de rest van het land, en zo kunnen herders niet bij de nodige voorraden van voedsel voor hun dieren.
19 van Mongolie’s 21 provincies zijn getroffen door dzud.
Ongeveer 1,5 millioen dieren zijn al gestorven door koude en ondervoeding. Dat betekent dat vele gezinnen op het platteland hun bron van inkomen verliezen, met als resultaat groeiende armoede in een land waar reeds vele gezinnen moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Het betekent ook een voortgaande migratie van families naar de stad, waar ze hopen een meer comfortabel bestaan te leiden. 35% Van Mongolie’s bevolking leeft nog van de veeteelt.
Maar er is ook bezorgdheid om de mensen zelf die door de sneeuw en koude van de bewoonde wereld zijn afgesloten. Er is vooral bezorgdheid voor de arme mensen in de hardst getroffen gebieden. Zij hebben geen mogelijkheid om grote voorraden voedsel en brandstof op te slaan voor de winter, en zelfs als er wat voorraad was, moet die nu wel heel erg geslonken zijn.
De aandacht gaat ook naar de zwangere vrouwen die door die situatie afgesneden zijn van elke medische hulp. Berichten zeggen dat er reeds 3 vrouwen gestorven zijn tijdens de bevalling. Al deze omstandigheden verhogen natuurlijk ook het gevaar op ziekten: pneumonia en het H1N1 (griep)virus zijn gevreesde tegenstanders als de voedselvoorraden klein worden.
Er zijn ook zo’n 22500 kinderen die afgesloten zitten van hun families in de 265 internaten op het platteland. Omwille van de grote afstanden van de plaats waar herders wonen en de kleine centra waar ook de scholen zijn, verblijven vele van die kinderen gedurende het schooljaar in internaten. Er kwam een overheidsbevel om die kinderen niet te laten reizen in deze omstandigheden (het is momenteel vakantie, omwille van het Mongools Nieuwjaar en dan gaan kinderen gewoonlijk naar huis om te vieren). Dat maakt dat zij nu in slecht verwarmde lokalen zitten, waar amper nog voedsel voorradig is.
Enkele lokale organisaties hebben in Ulaanbaatar hulpacties op touw gezet. Een week geleden kwamen ze van huis tot huis om warme kleding en voeding in te zamelen voor de getroffen families op het platteland.
Ook de VN werden gevraagd om alle hulpacties te coördineren.
Laat ons maar hopen dat het nu echt waar is wat de Mongolen beweren: de Tsagaan Sar, het Mongoolse Nieuwjaar (dit jaar op 14 februari 2010) is de eerste dag van de lente. Maar met temperaturen van -19 tot -29 graden vandaag in Ulaanbaatar, lijkt dat nog een beetje hoog gegrepen...
Lieve Stragier, icm
14 februari: Tsagaan Sar of Mongools Nieuwjaar
Tsagaan Sar (Цагаан сар, lett.: witte maan of maand) is het Mongools Nieuwjaarsfestival. Families branden kaarsen op het familiealtaar om de terugkeer van het licht symbolisch voor te stellen. De mensen bezoeken op die dag ook vrienden en familie en wisselen cadeautjes uit. Er wordt veel belang gehecht aan de oudsten van de familie.
Men is meestal traditioneel gekleed en na een ceremonie eet men met de ruime familie rijst en yoghurt en andere melkproducten, bootz (deegzakjes met schapenvlees) en drinkt men airag (gefermenteerde paardenmelk)
De dag voor Tsagaan Sar noemt men Bituun (lett.: donkere maan). Op die dag voorafgaand aan Nieuwjaar, houdt men grote kuis, ter voorbereiding van het nieuwe jaar. Tijdens deze ceremonie brandt men kaarsen en plaatst men 3 stukken ijs aan het deurgat voor het dorstige paard van de godheid 'Palden Lhamo'
Mongoolse 'dzud' dunt de veestapel uit met 10%
bron: Het Laatste Nieuws, 2 februari 2010
De ongewoon harde winter (dzud) in Mongolië heeft al het leven gekost aan 1,7 miljoen dieren. Tienduizenden herdersgezinnen dreigen binnenkort ook over onvoldoende voedsel te beschikken, waarschuwt de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) van de Verenigde Naties.
Zonder hulp dreigen tot vier miljoen dieren te sterven omdat ze niet genoeg voedsel vinden op de met sneeuw bedekte Mongolische steppe. In sommige regio's is de temperatuur intussen onder de -40 graden Celsius gedoken. De extreem koude winter, door de Mongoliërs 'dzud' genoemd, treft 180.000 gezinnen.
6 miljoen dollar nodig
"Als er niet snel hulp komt, zal de armoede onder de bevolking resulteren in een massale plattelandsvlucht", luidde het in een mededeling van de FAO.
De komende drie maanden is er zes miljoen Amerikaanse dollar aan hulp nodig, aldus de FAO. De economische schade wordt geschat op 62 miljoen dollar.
Het Internationale Rode Kruis en Rode Halve Maan hadden al voor de oproep 382.000 dollar ter beschikking gesteld voor 1.200 gezinnen in zwaar getroffen gebieden. De Mongolische regering verzamelde 2,6 miljoen dollar.
Nomadenvolk
De Europese Unie heeft 150.000 euro beloofd om Mongolië te helpen de zware winter door te komen. De toezegging kwam er na een bezoek van de Mongolische president Elbegdorj in Brussel aan Commissievoorzitter Barroso. Europa en Mongolië plannen ook een Partnerschap- en Coöperatie-akkoord.
Ongeveer een derde van de Mongolische bevolking, traditioneel een nomadenvolk, leeft van de veeteelt en zorgt voor een veestapel van 43 miljoen dieren.
Zalige Kerst en een gelukkig 2010!
We wensen jullie prettige eindejaarsfeesten en voor de studenten: een goede blok!
Er sloop een typfout in ons rekeningnummer op het kerstkaartje!
Ons enige juiste rekeningnummer is: 738-0171702-34 !
Dank om ons en Mongolië niet te vergeten in 2010!
Kerstbrief van Lieve Stragier
Via mail mochten we deze kerstboodschap van ICM-zuster Lieve uit Ulaan Baatar ontvangen!
Winter 2009-2010
27 november 2009 tot 3 januari 2010
Kerstmarkt in Brussel:
Op het Sint-Katelijneplein is het de beurt aan een gastland. Voor 2009 werd er gekozen voor Mongolië. Ze presenteren er op hun kleurrijke manier de karakteristieken van hun land ... tussen de stalletjes met kerstartikelen en een draaimolen.
24 november 2009
85ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Mongolië.
Samenkomst met ambassadeur en genodigden in Hilton-hotel te Brussel.
Er wordt Kazaks en Mongools gesproken in de film. In Vlaanderen speelt de film enkel in Gent in de Studioscoop. We hebben de film ondertussen zelf op dvd (Engels en Duits ondertiteld)